Gemeentelijke archeologische monumenten
In het Guisveld zijn in de grond nog vele resten van papiermolens bewaard gebleven. Zo is nog een stenen waterput aanwezig, een aantal van de speciaal voor de waterzuivering gegraven sloten (vijvers), de funderingen van een rechthoekige schuur en waarschijnlijk ook, in bulten op het land, de resten van de molens en de lange droogschuren. Langzamerhand groeien de sloten dicht en op den duur zullen ook de put en de funderingen van de schuur worden aangetast. Het is dus zaak om deze te beschermen en te behouden.
De rol van de gemeente hierin is het plaatsen van de vijverlanden met de molenresten op de gemeentelijke monumentenlijst. Zo zijn de landen niet alleen wettelijk beschermd maar kan ook geld worden aangevraagd voor restauratie van het slotenstelsel. Staatsbosbeheer kan het beheer aanpassen aan de aanwezigheid van de archeologische vindplaatsen en het slotenstelsel. Misschien kan op de put een herbouwd petmolentje worden geplaatst. Ook kan gekeken worden of het mogelijk is een wandelpad langs de molenplaatsen uit te zetten met informatiepanelen. Het is immers leuk om te weten dat het verstilde natuurgebied waar de wandelaar naar kijkt zo’n 200 jaar geleden een industriegebied was waar molens hun wieken zwaaiden, enorme gebouwen stonden (de droogschuren waren vaak 60 of 70 meter lang) en honderden mensen werkten. Het Guisveld was onderdeel van het Zaanse molengebied dat in feite het oudste industriegebied van de wereld is. De wandelaar kijkt dus naar het oudste industriegebied van de wereld.
Op deze wijze kunnen de historische en archeologische waarden van het Guisveld bekend worden gemaakt aan het grote publiek en wordt duidelijk dat het Guisveld niet alleen grote natuurwaarden heeft, maar ook grote cultuurwaarden. Dit zal het behoud van het veld ten goede komen.
